Papillon, Fransızca'da 'kelebek' anlamına gelir ve bu isim, ırkın en belirgin özelliği olan büyük, dik ve saçaklı kulaklarından gelir. Bu kulaklar açıldığında bir kelebeğin kanatlarını andırır ve köpeğe eşsiz bir zarafet katar. Yüzyıllardır Avrupa aristokrasisinin gözdesi olan Papillon, saray salonlarından modern şehir dairelerine uzanan bir yolculuğun sembolüdür. Küçük bedeni ve zarif görünümüyle izleyenleri büyüleyen bu ırk, sevimli dış görünüşünün çok ötesinde yeteneklere sahiptir. Boyutuna aldanmayın: Papillon, tüm köpek ırkları arasında en zeki 10 ırktan biridir. Stanley Coren'in köpek zekâsı sıralamasında 8. sırada yer alır ve küçük ırklar arasında tartışmasız birincidir. Çeviklik (agility) yarışmalarında büyük köpeklerle yarışıp onları geçebilecek atletik yeteneğe ve keskin bir zekâya sahiptir. AKC çeviklik şampiyonalarında Papillon'ların Golden Retriever ve Border Collie gibi ırkları geçtiği defalarca görülmüştür. Bu başarı, ırkın fiziksel çevikliğinin yanı sıra komutları hızla kavrama ve uygulama yeteneğinin bir kanıtıdır. Papillon, küçük ama cesur bir köpektir. Boyutundan çok daha büyük düşünür ve büyük köpeklerden hiç çekinmez. Bu cesaret bazen onu zor durumlara sokabilir; büyük köpeklere meydan okuma eğilimi olduğu için park gezintilerinde dikkatli olunmalıdır. Ailesine derinden bağlıdır, öğrenmeye aşıktır ve yeni numaralar öğrenmekten asla bıkmaz. Sahibinin duygularına son derece duyarlıdır ve ruh halindeki değişiklikleri kolayca algılar. Sosyal ve dışa dönük yapısıyla Papillon, misafirperverliğiyle tanınır ancak yabancılara karşı ilk başta temkinli davranabilir. Erken sosyalizasyon bu eğilimi dengelemeye yardımcı olur. Yaşlılar, apartman sakinleri, tek yaşayanlar ve aktif aileler için mükemmel bir seçenektir. Havlama eğilimi olabilir; bu nedenle 'sessiz' komutu erken yaşta öğretilmelidir. Uzun ömürlü olması (13-16 yıl) da onu uzun süreli bir yol arkadaşı yapar.

Papillon'un kökenleri 16. yüzyıl Avrupa'sına, özellikle İspanya ve İtalya'daki Toy Spaniel geleneğine uzanır. Continental Toy Spaniel (Épagneul Nain Continental) olarak bilinen bu ırk grubu, Rönesans döneminde Avrupa aristokrasisinin vazgeçilmez kucak köpeği haline gelmiştir. Tiziano, Rubens, Velázquez ve Fragonard gibi büyük ressamların tablolarında bu zarif köpekler sıkça tasvir edilmiştir. Bu dönemde ırk genellikle sarkık kulaklı Phalène ('gece kelebeği') tipindeydi. 17. yüzyıldan itibaren dik kulaklı varyant ortaya çıkmaya başladı ve zamanla bu tip daha popüler hale geldi. 'Papillon' (kelebek) adı, dik ve saçaklı kulakların açık bir kelebeğin kanatlarını andırmasından gelir. İlginç bir şekilde, her iki kulak tipi de aynı yavru kümesinde doğabilir ve her ikisi de resmi olarak tanınır. Avrupa saraylarında kraliçelerin ve soylu kadınların favori köpeği olan Papillon, tarihin en ünlü kadınlarının yanında yer almıştır. Marie Antoinette'in idam sehpasına giderken bile yanında bir Papillon taşıdığı rivayet edilir. XIV. Louis'nin sarayında Papillon'lar özel bir statüye sahipti. Madame de Pompadour, İspanya Kraliçesi ve Polonya Kraliçesi'nin de Papillon sahibi olduğu tarihî kaynaklarda geçmektedir. Fransa ve Belçika, ırkın modern gelişiminde en büyük rolü oynamıştır. 19. yüzyılda sistematik ıslah çalışmalarıyla bugünkü standart şekillenmiştir. AKC tarafından 1935'te tanınan Papillon, günümüzde hem şov ringlerinde hem çeviklik arenalarında hem de aile köpeği olarak dünya çapında sevilmektedir.

Papillon, küçük, zarif ve ince kemikli bir yapıya sahip, boyutuna göre şaşırtıcı derecede dengeli ve atletik bir köpektir. Erkeklerde 3.5-5 kg, dişilerde 3-4.5 kg ağırlık ve 20-28 cm omuz yüksekliği ile gerçek anlamda bir toy ırktır. Ancak yapısı kırılgan değil, orantılı ve güçlüdür; bu da çeviklik yarışmalarındaki başarısının fiziksel temelidir. En belirgin özelliği olan kulakları büyük, dik ve geniş açılımlıdır. Kulak kenarlarından uzayan uzun, ipeksi saçak tüyler kelebek kanatlarını andıran ikonik görünümü yaratır. Phalène varyantında kulaklar sarkıktır ve gece kelebeğini çağrıştırır. Kafası küçük, yuvarlak ve zarif olup belirgin bir stop'a sahiptir. Gözleri orta büyüklükte, koyu renkli, parlak ve zeki bir ifade taşır. Burnu küçük, yuvarlak ve siyahtır. Tüy yapısı ırkın en dikkat çekici özelliklerinden biridir. Tek katlı (alt tüy tabakası yoktur), uzun, ipeksi, düz ve parlak tüylere sahiptir. Göğüs bölgesinde zengin bir 'frill' (yaka) oluşur. Bacakların arka kısmında 'culottes' denilen uzun tüyler bulunur. Kuyruk uzun, yüksek taşınır ve sırtın üzerine kıvrılarak düşen ipeksi bir saçakla süslüdür — tüylü bir çeşme gibi görünür. Renk olarak beyaz zemin üzerine herhangi bir renkte lekeler kabul edilir; en yaygın kombinasyonlar beyaz-siyah, beyaz-kızıl (sobol) ve üç renklidir. Yüzde simetrik desenler ve belirgin bir beyaz alev (blaze) tercih edilir. Tamamen beyaz veya lekeleri olmayan köpekler standart dışı kabul edilir.

Papillon'un bakımı, görünüşünün zarafetine rağmen oldukça yönetilebilir düzeydedir. Tek katlı tüy yapısı sayesinde Nordic ırklar gibi yoğun dökülme yaşanmaz ve matlaşma riski düşüktür. Haftada 2-3 kez yumuşak bir pin fırça ile fırçalama, tüylerin ipeksi parlaklığını ve düzenini korumak için yeterlidir. Kulak saçakları özel dikkat gerektirir; düğümlenme eğilimi olduğu için nazik bir şekilde taranmalıdır. Banyo ayda bir veya gerektiğinde yapılabilir; kaliteli bir köpek şampuanı tüylerin yapısını korur. Egzersiz ihtiyacı boyutuna göre yüksektir. Günde en az 30-45 dakika aktif oyun, yürüyüş veya yapılandırılmış egzersiz gereklidir. Papillon salt fiziksel aktiviteyle yetinmez; zihinsel uyarım en az fiziksel egzersiz kadar önemlidir. Çeviklik parkurları, itaat eğitimi, numara öğretme, interaktif bulmaca oyuncakları ve 'getir-götür' oyunları mükemmel seçeneklerdir. Sıkılan bir Papillon yıkıcı davranışlar geliştirebilir. Eğitim konusunda Papillon, olağanüstü bir öğrencidir. Pozitif pekiştirmeye harika yanıt verir ve yeni komutları 5 tekrarın altında öğrenebilir. Erken sosyalizasyon kritiktir; farklı insanlar, sesler, ortamlar ve diğer hayvanlarla tanıştırılmalıdır. Havlama eğilimi kontrol altına alınmalı ve 'sessiz' komutu erken öğretilmelidir. Soğuk havalara dayanıklılığı düşüktür çünkü alt tüy tabakası yoktur. Kış aylarında kısa süreli dışarı çıkışlar tercih edilmeli, gerektiğinde köpek kıyafeti giydirilmelidir. Küçük boyutları nedeniyle yüksek yerlerden atlamaları engellenmelidir — kırık riskini azaltmak için rampa veya basamak kullanılabilir. Diş bakımı kritiktir; küçük çene yapısı diş kalabalığına yol açar, bu nedenle günlük diş fırçalama ve düzenli veteriner diş kontrolleri önerilir.

Papillon, küçük ırklar arasında en sağlıklı ve uzun ömürlü olanlardan biridir. Ortalama 13-16 yıl yaşar ve bazı bireylerin 18 yaşına kadar ulaştığı bilinmektedir. Ancak küçük ırkların ortak sağlık sorunlarına ek olarak ırka özgü bazı durumlar da gözlenebilir. Patella lüksasyonu (dizkapağı kayması) en yaygın ortopedik sorundur. Hafif vakalarda belirgin bir sorun yaratmaz ancak ileri derecelerde cerrahi müdahale gerekebilir. Düzenli veteriner kontrolleri ile erken teşhis ve yönetim mümkündür. İnce kemik yapıları nedeniyle düşme ve atlama yaralanmalarına karşı dikkatli olunmalıdır; yüksek mobilyalardan atlamak bacak kırıklarına yol açabilir. Açık bıngıldak (fontanel) bazı Papillon yavrularında görülür. Kafatası kemiklerinin tam kapanmaması durumudur ve genellikle yaşla birlikte küçülür veya kapanır. Kapanmayan fontaneller kafa travmasına karşı ekstra dikkat gerektirir. Diş sorunları ırkta oldukça yaygındır; küçük çene yapısı diş kalabalığına ve buna bağlı diş eti hastalıklarına yol açar. Düzenli diş bakımı ve profesyonel temizlik şarttır. Hipoglisemi (düşük kan şekeri) özellikle yavru dönemde ciddi bir risk oluşturabilir. Küçük bedenlerinde enerji depoları sınırlıdır ve uzun açlık dönemlerinde kan şekeri tehlikeli seviyeye düşebilir. Belirtiler arasında titreme, sersemlik, kas güçsüzlüğü ve ağır vakalarda nöbet sayılabilir. Sık ve düzenli beslenme bu riski önemli ölçüde azaltır. Progresif retinal atrofi (PRA) bazı hatlarda görülen kalıtsal bir göz hastalığıdır ve ilerleyici görme kaybına yol açabilir. Genetik test ile taşıyıcılar belirlenebilir. Kollaps trakea (soluk borusu çökmesi) küçük ırklarda yaygın olup, öksürük ve nefes darlığı semptomları gösterir; tasma yerine göğüs harnesi kullanmak bu riski azaltır. Epilepsi de ırkta nadir görülen ancak bilinen bir durumdur.

Papillon'un beslenmesi, küçük bedenine ve yüksek metabolizma hızına uygun şekilde planlanmalıdır. Çok küçük ırklara özel formüle edilmiş, yüksek kaliteli kuru mama temel beslenme kaynağı olmalıdır. Bu mamalar daha küçük kibble boyutuna sahiptir ve enerji yoğunluğu standart mamalara göre daha yüksektir, böylece küçük porsiyonlarla yeterli kalori sağlanır. Günlük mama miktarı ortalama 0.25-0.5 su bardağı (yaklaşık 60-120 gram kuru mama) arasındadır ancak bu miktar yaşa, aktivite düzeyine ve metabolizmaya göre değişir. Günde 2-3 öğün halinde vermek en uygunudur; özellikle yavrularda ve genç yetişkinlerde 3 öğün tercih edilmelidir. Hipoglisemi riskini azaltmak için düzenli ve sık beslenme hayati önem taşır — yavru Papillon'larda 6 saati geçen açlık dönemlerinden kesinlikle kaçınılmalıdır. Protein kaynağı olarak tavuk, hindi, balık veya kuzu eti içeren mamalar tercih edilmelidir. Tahıllı veya tahılsız mamalar kullanılabilir ancak kaliteli karbonhidrat kaynakları (tatlı patates, pirinç) içeren formüller tercih edilmelidir. Omega-3 ve Omega-6 yağ asitleri, ipeksi tüy yapısının sağlığı ve parlaklığı için kritik öneme sahiptir; balık yağı takviyesi tüy kalitesini gözle görülür şekilde artırır. Küçük boyutları nedeniyle obeziteye yatkınlık söz konusu olabilir. Birkaç yüz gram fazla bile bu kadar küçük bir köpekte ciddi sağlık sorunlarına yol açabilir. Atıştırmalıklar günlük kalorilerin %10'unu geçmemeli ve eğitim ödülleri olarak küçük parçalar halinde kullanılmalıdır. İnsan yiyecekleri, özellikle çikolata, üzüm, soğan ve ksilitol içeren ürünler kesinlikle verilmemelidir. Temiz ve taze su her zaman ulaşılabilir olmalıdır.