İngiliz Lop (English Lop), evcil tavşan tarihinin yaşayan bir efsanesi ve dünyanın en uzun kulaklı tavşan ırkıdır. Kulakları uçtan uca 60-70 cm, rekor olarak 79 cm'ye (31 inç) ulaşabilen bu olağanüstü ırk, tüm sarkık kulaklı tavşan ırklarının atası kabul edilir. Asırlar boyunca seçici yetiştirmenin en dramatik örneklerinden birini temsil eder. Mizaç olarak English Lop, tavşan dünyasının en sakin ve en 'tembel' ırkıdır — ve bu bir iltifattır. Günlerinin büyük bölümünü sere serpe uzanarak, uyuklayarak ve sessizce çevrelerini gözlemleyerek geçirirler. Ancak sahipleriyle etkileşim zamanlarında son derece sevecen ve ilgili olurlar — okşanmayı talep eder, burnuyla dürtüp dikkat çeker ve 'flopping' (tam güven göstergesi yan düşme) davranışını sıkça sergilerler. Stres eşikleri çok yüksektir ve genel olarak gürültülü ortamlarda bile sakin kalırlar. English Lop sahipliği benzersiz bir deneyim sunar ancak ciddi sorumluluk gerektirir. Bu devasa kulaklar travmaya, enfeksiyona ve hatta dondurulma riskine son derece açıktır. Geniş, güvenli, yumuşak zeminli bir yaşam alanı şarttır. Apartman yaşamı için uygun değildir — bahçeli ev veya geniş iç mekan gereklidir. Büyük ırk olarak yaşam süreleri 5-7 yıl arasındadır.

İngiliz Lop, belgelenmiş tarihi en eskilere dayanan evcil tavşan ırklarından biridir ve tüm lop (sarkık kulaklı) ırklarının ortak atası kabul edilir. Kökeni 19. yüzyıl İngiltere'sine, hatta bazı kaynaklara göre 18. yüzyıla kadar uzanır. Kuzey Afrika'dan İngiltere'ye getirilen uzun kulaklı tavşanların, İngiliz yetiştiriciler tarafından yüzyıllar boyunca seçici olarak yetiştirilmesiyle bugünkü form elde edilmiştir. Viktorya dönemi (1837-1901), English Lop'un altın çağıydı. İngiliz aristokrasisi arasında tavşan yetiştirmek prestijli bir hobi haline geldi ve English Lop, ilk düzenlenen tavşan show'larının (1840'lar) mutlak yıldızıydı. 'King of the Fancy' (Fantezi Kralı) unvanını alan English Lop, kulak uzunluğu yarışmalarında kıyasıya rekabete konu oldu — yetiştiriciler en uzun kulaklı bireyleri üreterek birbirleriyle yarıştı. Bu dönemde kulak uzunluğunu artırmak için uygulanan bazı yöntemler (sıcak ortamda tutma, yağlama) bugünkü standartlarla etik dışı kabul edilir. 20. yüzyılın başlarında English Lop popülaritesi azaldı — bakım zorluğu ve diğer lop ırklarının (French Lop, Mini Lop, Holland Lop) geliştirilmesi nedeniyle tercih sıralamasında geriledi. Bugün nispeten nadir bir ırk olan English Lop, ARBA ve BRC tarafından tanınmaktadır. Show dünyasında 'specialty' kategori olarak varlığını sürdürür. Son yıllarda aşırı uzun kulak yetiştiriciliğinin hayvan refahı üzerindeki etkileri tartışma konusu olmuş, bazı hayvan hakları kuruluşları ırkın yetiştirilmesine karşı kampanyalar yürütmüştür.

English Lop'un en tanımlayıcı özelliği elbette devasa kulaklarıdır. ARBA standardı minimum kulak uzunluğunu uçtan uca 53,3 cm (21 inç) olarak belirler, ancak iyi örneklerde 60-70+ cm yaygındır. Guinness dünya rekoru bir English Lop'a aittir: 79 cm (31,125 inç). Kulaklar geniş (minimum 12,7 cm / 5 inç), kalın, yumuşak dokulu ve yuvarlak uçludur. Zemine değecek kadar sarkarlar ve hayvan yürürken ayakları altında kalabilir — bu, ciddi yaralanma riski oluşturur. Vücut yapısı 'mandolin' veya 'half-arch' (yarı kemerli) olarak tanımlanır. Omuzlardan kalçaya doğru yükselen bir kavis çizer. Yetişkin ağırlığı ARBA'ya göre 4-5,5 kg, ideal 4,5-5 kg arasındadır. Baş geniş ve hafif uzundur, profil düzdür (Roman burun yoktur). Crown yapısı geniş ve belirgin olmalı, kulakların doğru açıda sarkmasını sağlamalıdır. Tüy yapısı 'flyback' kategorisindedir — geri çekildiğinde hızla orijinal pozisyonuna döner. Kısa, yoğun, yumuşak ve parlak tüy örtüsüne sahiptir. ARBA çeşitli renk gruplarını tanır: Self (Solid), Broken, Agouti, Shaded ve Wide Band. Özellikle Broken (alacalı) ve Self desenleri show'larda popülerdir. Bacaklar güçlü ve düz olmalı, arka bacaklar omuzlarla paralel genişlikte olmalıdır.

English Lop bakımı, kulak yönetimi merkezli özel bir disiplin gerektirir. Bu benzersiz kulaklar günlük kontrol edilmelidir — yaralanma, kirlenme, nem birikimi ve enfeksiyon belirtileri dikkatle izlenmelidir. Kulak uçları yere sürtündüğü için kolayca çizilebilir, kesilebilir veya kirlenebilir. Yaşam alanının zemini mutlaka yumuşak, temiz ve pürüzsüz olmalıdır — halı, polar fleece veya yumuşak mat idealdir. Tel zemin, beton veya sert plastik kesinlikle kullanılmamalıdır. Kulakları yeme kabına daldırmalarını önlemek için yükseltilmiş yem kutusu veya dar ağızlı kap kullanılmalıdır. Su kabı da kulakların içine düşmesini engelleyecek tasarımda olmalıdır — hayvan şişesi tercih edilebilir. Islak kulaklar enfeksiyon riskini dramatik şekilde artırır. Soğuk havalarda kulak uçlarının donma (frostbite) riski çok yüksektir — English Lop kesinlikle dışarıda, soğuk ortamda tutulmamalıdır. Yaşam alanı geniş ve engelsiz olmalıdır. Minimum 150x90 cm X-pen önerilir, ancak daha büyük alan idealdir. Sivri köşeler, tel çitler ve dar geçitler kulak yaralanmasına neden olabilir — ortam 'kulak güvenli' hale getirilmelidir. Tüy bakımı nispeten kolaydır (kısa tüy, haftada 1 kez tarama). Tırnaklar 4-6 haftada bir kesilmeli, diş uzunluğu kontrol edilmelidir. Sore hock riski büyük ırklarda yüksektir — yumuşak zemin şarttır.

English Lop'un sağlık profili, benzersiz anatomik yapısıyla doğrudan ilişkilidir. Kulak sorunları ırkın en büyük ve en kronik sağlık riskidir. Otitis externa (dış kulak iltihabı) çok yaygındır — devasa kulak yaprakları kulak kanalını tamamen kapatır, hava sirkülasyonunu engeller ve nem-sıcaklık birikimi bakteri/maya enfeksiyonları için ideal ortam oluşturur. Pasteurella multocida en sık karşılaşılan patojendir. Tedavi edilmeyen otitis externa, otitis media ve otitis interna'ya ilerleyebilir — iç kulak enfeksiyonu kalıcı baş eğme (head tilt), nistagmus, denge kaybı ve hatta sağırlığa yol açabilir. Kulak travması English Lop'a özgü bir risktir. Zemine sürtünen kulaklar çizilebilir, kesilebilir, kapılara sıkışabilir veya ayaklarının altında kalıp yırtılabilir. Soğuk havalarda kulak uçlarında frostbite (donma) görülebilir — özellikle kulak ucundaki ince dokular son derece hassastır. Ağır kulaklar ayrıca boyun ve omurga üzerinde kronik yük oluşturur — cervical (boyun) omurga sorunları yaşlı bireylerde görülebilir. Pododermatit (sore hock), büyük vücut ağırlığı nedeniyle yaygındır. Obezite, eklem ve omurga sorunlarını ağırlaştırır. GI staz tüm tavşanlarda olduğu gibi acil bir tehlikedir. Dental disease (diş hastalığı), lop ırklarında dik kulaklı ırklara göre 2 kat daha yaygındır — kısa kafatası yapısı diş kökü sorunlarına zemin hazırlar. Dişi bireylerde kısırlaştırılmamışlarda uterus kanseri riski yüksektir. RHDV, myxomatosis aşıları ve E. cuniculi taraması rutin sağlık bakımının parçası olmalıdır.

English Lop beslenmesinde lifli beslenme ve porsiyon kontrolü öne çıkar. Timothy otu (veya orchard grass, oat hay) diyetin %80-85'ini oluşturmalı ve 7/24 sınırsız sunulmalıdır. Kulakların yem kabına düşmesini engellemek için hay rack veya yükseltilmiş hay bag kullanılmalıdır — zemindeki otları kulakları kirlenmeden yiyebilmeleri için temiz bir ot alanı düzenlenmelidir. Pelet mama vücut ağırlığının %1-2'si kadar (yaklaşık 1/4 fincan günlük) sınırlı tutulmalıdır. Timothy bazlı, yüksek lifli peletler tercih edilmelidir. Yem kabı dar ağızlı veya yükseltilmiş olmalıdır — geniş kaplarda kulaklar yeme batar ve ıslanma/kirleme riski artar. Günlük taze sebzeler vücut ağırlığının %10-15'i kadar verilmelidir. Düşük kalorili yeşillikler tercih edilmelidir: roka, maydanoz, kişniş, kereviz, karahindiba, Romaine marul. Islak sebzeler kulaklara temas etmeden verilebilecek şekilde sunulmalıdır — küçük seramik kaplarda veya elle beslenme tercih edilebilir. Su erişimi English Lop için özel dikkat gerektirir. Kulakların suya batmasını önlemek için hayvan şişesi (bottle) idealdir; kap kullanılacaksa dar ağızlı ve derin olmalıdır. Yeterli su tüketimi GI sağlığı ve idrar taşı önleme açısından kritiktir. Meyve ve atıştırmalıklar haftada 1-2 küçük parça ile sınırlı tutulmalıdır. Diş sağlığı için timothy çubukları ve elma/söğüt dalları düzenli sağlanmalıdır.