İtalyan Greyhound, tazı ailesinin en küçük üyesidir ve 2000 yılı aşkın bir geçmişe sahip, dünyanın en eski süs köpeği ırklarından biridir. Zarif, ince ve atletik yapısıyla adeta canlı bir sanat eseri gibi duruş sergiler. Bu minik tazı, küçük boyutuna rağmen saatte 40 km hıza ulaşabilecek kadar hızlıdır ve koşarken sergilediği çift askı galobu (dört ayağın da havada olduğu an) büyük tazılara özgü zarafeti minyatür ölçekte yansıtır. Son derece sevecen ve sadık bir yapıya sahip olan İtalyan Greyhound, sahiplerine güçlü bir şekilde bağlanır ve onlardan ayrılmak istemez. Kucak köpeği olmayı ve sahiplerinin yanında bir battaniyenin altına kıvrılıp uyumayı her şeyden çok sever. 'Velcro köpek' lakabı boşuna verilmemiştir; sahiplerini adım adım takip eder. Ancak enerjik yönü de vardır; açık alanlarda rüzgâr gibi koşmayı ve oyun oynamayı çok sever. Bu ikilik — sakin ev köpeği ile atletik koşucu — ırkın en büyüleyici özelliklerinden biridir. Hassas ve duygusal bir yapıya sahiptir, çevresindeki gerginliği ve sahiplerinin ruh halini kolayca algılar. Sert eğitim yöntemleri bu hassas ruhları korkutabilir ve güven kaybına neden olabilir; pozitif pekiştirme ile eğitildiğinde ise çok başarılı sonuçlar verir. Yabancılara karşı çekingen davranabilir ancak güven kurduğu kişilere sınırsız sevgi gösterir. Apartman yaşamına mükemmel uyum sağlayan İtalyan Greyhound, sessiz yapısı ve küçük boyutuyla şehir hayatı için idealdir. Çok az havlar, neredeyse koku yapmaz ve tüy dökümü minimumdur. Soğuğa karşı hassastır ve kış aylarında giysiye ihtiyaç duyar — bu özellik, modacı sahipler için ek bir eğlence kaynağı da olabilir. Tek veya çift kişilik haneler, yaşlılar ve sakin yaşam tarzını benimseyen aileler için mükemmel bir yol arkadaşıdır.

İtalyan Greyhound'un kökenleri 2000 yılı aşkın bir geçmişe dayanır. Antik Mısır'da firavunların mezarlarında bulunan minyatür tazı mumyaları ve kabartmaları, ırkın ne kadar eski olduğunu göstermektedir. Antik Yunanistan ve Roma'da asillerin ve zengin tüccarların yanında yaşamış, Pompeii kalıntılarında bu köpeklerin tasvirleri bulunmuştur. Adı İtalyan olsa da aslında Akdeniz havzası genelinde gelişmiş bir ırktır. Rönesans döneminde İtalya'da altın çağını yaşamıştır. İtalyan soyluları ve sanatçıları arasında büyük popülerlik kazanan bu zarif köpekler, dönemin en ünlü ressamlarının tablolarına konu olmuştur. Giotto'nun 14. yüzyıl fresklerinde, Pisanello'nun madalyonlarında ve Carlo Crivelli'nin tablolarında İtalyan Greyhound figürleri sıkça görülür. Bu tablolardaki köpekler bugünkü standartla neredeyse birebir örtüşür — ırk yüzyıllar boyunca çok az değişmiştir. Avrupa saraylarında da büyük itibar görmüştür. İngiltere Kraliçesi Victoria, Prusya Kralı Friedrich Büyük (altı İtalyan Greyhound'uyla uyurdu), Danimarka Kraliçesi Anne ve Rus Çariçesi Katerina Büyük bu ırkın en ünlü sahipleri arasındadır. Friedrich Büyük'ün ölümünde köpeklerinin yanına gömülme vasiyeti, bu bağlılığın derinliğini gösterir. 19. yüzyılda aşırı minyatürleştirme çabaları ırkı zayıflattı; sağlık sorunları ve doğurganlık düştü. İki Dünya Savaşı Avrupa popülasyonunu neredeyse yok etti. Amerika'da korunan sağlıklı hatlar sayesinde ırk kurtarılmış ve 20. yüzyılın ikinci yarısında yeniden güçlenmiştir. AKC tarafından 1886'da tanınan ırk, günümüzde hem şov ringlerinde hem evlerde sevgiyle yaşamaktadır.

İtalyan Greyhound, tazı ailesinin tüm özelliklerini minyatür ölçekte taşıyan, son derece zarif ve aerodinamik bir köpektir. Erkeklerde 3.5-5 kg, dişilerde 3-4.5 kg ağırlık ve 33-38 cm omuz yüksekliği ile küçük ırk kategorisindedir ancak yapısı bir kucak köpeğinden çok bir atletten andırır. Vücudu uzun, ince ve kaslıdır. Derin ve dar göğüs yapısı, belirgin bel çukurluğu (tuck-up) ve arkaya doğru kıvrılan uzun, ince kuyruk tazı siluetinin imzasıdır. Bacakları uzun, ince ve düz olup güçlü 'tavşan' patilere sahiptir. Bu yapı, boyutuna göre inanılmaz bir hız kapasitesi sağlar. Adım atışları büyük Greyhound'un minyatür kopyasıdır. Başı uzun, dar ve ince bir yapıda olup kafatası düz, burun çizgisi zarif bir eğimle incelmektedir. Gözleri büyük, koyu renkli ve son derece ifadelidir — melankolik ama sevecen bir bakışa sahiptir. Kulakları küçük, ince ve arkaya doğru yatık 'gül kulak' şeklindedir; heyecanlandığında yarım dik pozisyona gelebilir. Tüyleri çok kısa, ince, ipeksi ve vücuda yapışık şekilde uzanır. Tüy rengi gri (mavi), siyah, krem, kızıl, fawn, isabelline ve bu renklerin beyazla kombinasyonları şeklinde çok geniş bir yelpazeye sahiptir. Merle ve brindle desenleri standart dışıdır. Cildi tüylerin altında çok ince olup damarlı yapı gözle görülebilir; bu da ırkın atletik görünümünü pekiştirir.

İtalyan Greyhound'un tüy bakımı son derece kolaydır ve bu açıdan en düşük bakım gerektiren ırklardan biridir. Çok kısa ve ince tüyleri nedeniyle haftalık bir yumuşak fırça veya mikrofiber bez ile silme yeterlidir. Tüy dökümü minimal düzeydedir. Banyoya nadiren ihtiyaç duyar; ayda bir veya kirlendiğinde yıkanması yeterlidir. Doğal olarak temiz ve kokusuz bir ırktır. Ancak ırkın bakımındaki asıl zorluk, fiziksel hassasiyetlerinden kaynaklanır. İnce kemik yapısı nedeniyle yüksekten atlama yasaklanmalıdır — kanepe, yatak ve merdivenler için rampa veya basamak kullanılması kırık riskini büyük ölçüde azaltır. Özellikle 18 aya kadar olan yavru dönemde bacak kırıkları çok yaygındır; bu dönemde ekstra dikkat gerekir. Soğuğa karşı aşırı hassastır. Vücut yağı oranı çok düşük olan bu ırk, kış aylarında kesinlikle köpek kıyafeti giymelidir. Bazı sahipler yaz gecelerinde bile hafif bir tişört giydirmeyi tercih eder. Yağmurlu havalarda dışarı çıkmayı reddedebilirler — bu konuda sabırlı olmak gerekir. Egzersiz ihtiyacı orta-yüksek düzeydedir. Günde 30-60 dakika aktif egzersiz idealdir. Güvenli, çitle çevrili alanlarda serbest koşma fırsatı verilmesi harikadır — bu anlarda gerçek tazı doğası ortaya çıkar. Ancak avlanma içgüdüsü güçlüdür; tasmasız bırakıldığında bir kedi veya sincap peşinde koşup kaybolabilir. Çitle çevrili olmayan alanlarda mutlaka uzun kayış kullanılmalıdır. Eğitim konusunda sabır gereklidir. Hassas yapıları nedeniyle sert yaklaşımlar eğitimi tamamen baltalayabilir. Tuvalet eğitimi özellikle zorlayıcı olabilir; küçük mesaneleri ve soğuk hava isteksizliği bu süreci uzatır. Pozitif pekiştirme, tutarlılık ve sabır anahtardır. Erken sosyalizasyon, çekingenliği dengelemek için kritiktir.

İtalyan Greyhound genel olarak sağlıklı bir ırktır ve ortalama 12-15 yıl yaşar. Ancak ince ve kırılgan kemik yapısı, ırkın en belirgin sağlık endişesidir. Özellikle 18 aya kadar olan büyüme döneminde bacak kırıkları çok yaygındır; ön bacaklar en savunmasız bölgedir. Yüksekten atlama, kaygan zeminler ve kaba oyun kırık riskini artırır. Kemikler tam olgunlaştıktan sonra risk azalır ancak tamamen ortadan kalkmaz. Patella lüksasyonu (dizkapağı kayması) küçük ırklarda yaygın olan bir ortopedik sorundur ve İtalyan Greyhound'larda da sıkça görülür. Hafif vakalarda sorun yaratmaz ancak ileri vakalarda cerrahi müdahale gerekebilir. Legg-Calve-Perthes hastalığı (kalça eklemindeki kemik dokunun bozulması) da nadir görülen ancak bilinen bir sorundur. Diş ve diş eti hastalıkları ırkta çok yaygındır. Küçük çene yapısı diş kalabalığına yol açar ve bu durum periodontal hastalığa zemin hazırlar. Erken diş kaybı görülebilir. Günlük diş fırçalama ve düzenli profesyonel diş temizliği şarttır. Bazı veterinerler yılda bir diş temizliği önerirken, diğerleri 6 aylık periyotlar tavsiye edebilir. Progresif retinal atrofi (PRA), katarakt ve vitreus dejenerasyonu gibi göz sorunları görülebilir. Epilepsi nadir olmakla birlikte bilinen bir durumdur. Hipotiroidi (tiroid hormonu yetersizliği) kilo artışı, tüy kaybı ve uyuşukluk belirtilerine yol açabilir. Anesteziye karşı hassasiyetleri vardır; cerrahi işlemlerde sighthound anestezi protokolü uygulanmalıdır. Renk seyreltme alopesisi (Color Dilution Alopecia) mavi ve fawn renkli bireylerde tüy kaybına neden olabilir.

İtalyan Greyhound'un beslenmesi, ince kemik yapısı ve hızlı metabolizması göz önünde bulundurularak planlanmalıdır. Küçük ırklara özel formüle edilmiş, yüksek kaliteli ve protein açısından zengin mama temel beslenme kaynağı olmalıdır. Protein oranı %25-30 arasında olan mamalar kas yapısını destekler; tazı ırkları yağsız kas kütlesi açısından zengin olduğundan bu özellikle önemlidir. Günlük mama miktarı ortalama 0.25-0.5 su bardağı (yaklaşık 60-120 gram kuru mama) arasındadır. Günde 2 öğün halinde beslenme yetişkinler için idealdir; yavrular 3-4 öğüne ihtiyaç duyar. Hızlı metabolizmaları nedeniyle düzenli beslenme saatleri önemlidir; uzun açlık dönemleri hipoglisemiye yol açabilir. Aşırı kiloya dikkat edilmesi gereken bir ırktır. İnce kemik yapısında fazla kilo eklem sorunlarını artırır ve patella lüksasyonu riskini yükseltir. İdeal kilo, kaburgaların hafifçe hissedilebildiği ama çok belirgin olmadığı durumdur. Bu ırkta bel çukurluğunun belirgin olması normaldir; kilo vermiş olarak yorumlanmamalıdır. Omega-3 ve Omega-6 yağ asitleri cilt ve ince tüy sağlığı için önemlidir. Balık yağı takviyesi cildin nemini korumaya yardımcı olur. Diş sorunlarına yatkınlıkları nedeniyle bazı sahipler çiğneme gerektiren dental mamaları veya diş bakım atıştırmalıklarını rutin olarak kullanır. Kemik veya sert çiğneme oyuncakları dikkatli verilmelidir — ince dişleri kırılabilir.