Rosella papağanları (Platycercus cinsi), Avustralya'nın en renkli ve en göz alıcı kuşları arasında yer alır. Kırmızı, mavi, yeşil, sarı, siyah ve beyaz renklerin muhteşem kombinasyonlarıyla gerçek bir doğa sanat eseri olan rosellalar, tüy güzelliği açısından papağan dünyasının zirvesinde yer alır. 6 türden oluşan Platycercus cinsinin en popüler evcil türleri Doğu Rosellası (P. eximius), Crimson Rosella (P. elegans) ve Pale-headed Rosella'dır (P. adscitus). Rosellalar, diğer evcil papağanlara kıyasla belirgin şekilde daha bağımsız ve mesafeli kuşlardır. Elle tutulmayı, kucaklanmayı ve okşanmayı genellikle sevmezler — bu konuda kanaryalara benzer bir tutum sergilerler. Ancak sabırlı ve tutarlı bir yaklaşımla zamanla sahiplerine güven duyar, yakınlarında rahatça hareket eder ve elinden yem alır hale gelirler. Bazı bireyler omuzda veya parmakta oturmayı bile kabul edebilir. Aktif ve enerjik kuşlardır; uçmayı, tırmanmayı, keşfetmeyi ve hareket etmeyi severler. Bu nedenle geniş kafes veya tercihen uçuş aviyeri zorunludur. Sabah ve akşam saatlerinde orta düzeyde sesli olabilirler; ancak jako veya kakadu düzeyinde gürültü üretmezler. Hoş, melodiyöz ıslık sesleri çıkarırlar. Bu tür, renk güzelliğini izleme keyfi arayan, kuşuna geniş alan tanıyabilecek ve elle temas beklentisi düşük olan sahipler için idealdir. Konuşma yetenekleri sınırlıdır ancak birkaç kelime ve çevre sesini taklit edebilirler. Doğru bakımla 15-25 yıl yaşayabilirler.

Rosella papağanları, Avustralya ve çevre adalarında (Tazmanya dahil) doğal olarak yaşar. Açık ormanlar, ormanlık kenarlar, parklar, bahçeler, tarım arazileri ve şehir çevrelerinde bulunurlar. Avustralya'nın birçok şehrinde park ve bahçelerde rosellalar serbestçe gözlemlenebilir — Sydney, Melbourne ve Adelaide'nin yeşil alanları bu renkli kuşlarla doludur. Rosella adının kökeni tartışmalıdır; en yaygın kabul gören teori, Sydney yakınlarındaki Rose Hill (günümüzde Parramatta) bölgesinden geldiği yönündedir — İngiliz yerleşimciler burada ilk kez bu renkli kuşlarla karşılaşmış ve 'Rose Hiller' olarak adlandırmışlardır, bu isim zamanla 'Rosella'ya dönüşmüştür. 1800'lerin başında İngiliz doğa bilimciler ve koleksiyoncular tarafından tanımlanmış ve 19. yüzyılın ortalarından itibaren Avrupa'ya getirilmeye başlanmıştır. Muhteşem renkleri nedeniyle avikültür dünyasında hızla popülerlik kazanmıştır. Özellikle Almanya, Hollanda, Belçika ve İngiltere'de rosella yetiştiriciliği güçlü bir gelenek haline gelmiştir. Doğadaki popülasyonları genel olarak güçlü ve stabildir; bazı türler şehirleşmeye iyi uyum sağlamıştır. Avustralya'nın 1894 ihracat yasağı nedeniyle, dünya genelindeki evcil popülasyonlar tamamen esaret altında üretilmiş bireylerden oluşmaktadır. Evcil üretimde sınırlı sayıda renk mutasyonu (lutino, mavi, cinnamon, opaline) geliştirilmiştir.

Rosella papağanları, orta boyutlu, zarif ve son derece renkli kuşlardır. Boy türe göre 26-37 cm arasında değişir; Crimson Rosella en büyük (36-37 cm), Doğu Rosellası orta (30-33 cm) boyuttadır. Ağırlıkları 100-170 gram arasındadır. En dikkat çekici fiziksel özellikleri muhteşem renklendirmeleridir. Doğu Rosellası'nda baş ve göğüs parlak kırmızı, yanaklar beyaz, sırt siyah-yeşil kabuklu desen, karın açık yeşil, bel ve kuyruk altı mavi-yeşildir. Crimson Rosella'da dominant renk derin kızıl/crimson, yanaklar mavi, sırt siyah kenarlı kızıl tüyler, kanatlar ve kuyruk mavidir. Pale-headed Rosella'da baş açık sarı, yanaklar beyaz, göğüs mavi, sırt siyah-sarı kabuklu desendir. Sırt tüylerindeki karakteristik 'kabuklu' (scalloped) desen — her tüyün kenarının farklı renkte olması — rosella papağanlarını diğer papağanlardan ayıran tanımlayıcı bir özelliktir. Yanak lekeleri beyaz veya mavi renkte ve belirgindir. Kuyrukları uzun, geniş ve kademeli olup, uçuşta zarif bir siluet oluşturur. Gagası küçük, kısa ve açık bej/kemik renklidir. Gözleri koyu kahverengi, ayakları gridir. Cinsiyet ayrımı dış görünüşle zordur — erkekler genellikle daha parlak renkli ve daha büyük başlıdır, ancak kesin sonuç için DNA testi önerilir.

Rosella bakımının en kritik unsuru yeterli hareket alanı sağlamaktır. Bu aktif kuşlar, geniş bir kafes veya tercihen dış aviyer gerektirir — minimum 120x60x90 cm boyutlarında, ideal olarak 150+ cm uzunluğunda bir uçuş kafesi önerilir. Rosellalar güçlü uçuculardır ve dar kafeslerde fiziksel ve psikolojik olarak sıkıntı çekerler. Kafes veya aviyerde çeşitli kalınlıkta doğal ahşap tünekler, çiğneme dalları, salıncak ve keşif oyuncakları bulunmalıdır. Rosellalar çok aktif kuşlardır ve sürekli hareket etmeyi severler. Kafes dışı uçuş imkânı, kapalı bir kafes ortamında yaşayanlar için mutlaka günlük olarak sağlanmalıdır. Banyo, rosella bakımının önemli bir parçasıdır — çoğu rosella su ile oynamayı ve banyoyu çok sever. Sığ su kabı, sprey veya yağmur simülasyonu (sprey şişesi) sunulmalıdır. Düzenli tırnak kontrolü ve gaga bakımı yapılmalıdır; doğal tünek ve mürekkep balığı kemiği gaga aşınmasını doğal yoldan sağlar. Soğuk havalara Avustralya kökenli kuşlar olarak nispeten dayanıklıdırlar — iyi korunaklı dış aviyerlerde 0°C'ye kadar tolere edebilirler, ancak hava cereyanı, nem ve dondan korunmalıdırlar. Aşırı sıcaklıktan (35°C üzeri) korunma da önemlidir — gölge ve taze su sağlanmalıdır. Gece 10-12 saat uyku süresi sağlanmalıdır.

Rosella papağanları genel olarak dayanıklı ve sağlıklı kuşlardır; Avustralya'nın çeşitli iklim koşullarına adaptasyon, türe güçlü bir genetik sağlamlık kazandırmıştır. Sağlıklı bir rosella aktif, parlak gözlü, düzgün tüylü ve meraklıdır. Psittacosis (Chlamydia psittaci), tüm papağan türlerinde olduğu gibi roselllalarda da görülebilir. Belirtiler: burun/göz akıntısı, solunum güçlüğü, iştahsızlık, yeşil ishal. İnsanlara bulaşabilir. Aspergilloz, özellikle nemli ve kirli ortamlarda risk oluşturan mantar enfeksiyonudur. Bağırsak parazitleri (coccidiosis, solucanlar), özellikle açık hava aviyerlerinde veya yerde beslenen bireylerde yaygındır. Düzenli dışkı analizi ve gerektiğinde parazit tedavisi uygulanmalıdır. Mantar enfeksiyonları (candidiyaz), kirli yem ve su kaplarından bulaşabilir. A vitamini eksikliği, yalnızca tohum diyetiyle beslenenlerde solunum mukozasını zayıflatır ve enfeksiyonlara yatkınlığı artırır. Stres kaynaklı tüy sorunları (anormal dökülme, kırılma) yaşanabilir; ancak aktif tüy yolma davranışı rosellalarda diğer papağanlara göre daha nadir görülür. Teflon dumanı, mum dumanı ve aerosol spreyler ölümcüldür. Ağır metal zehirlenmeleri de ciddi risk oluşturur. Yıllık avian veteriner kontrolü ve düzenli dışkı analizi önerilir.

Rosella beslenmesi, türün doğal diyetinin çeşitliliğini yansıtan geniş bir yelpaze gerektirir. Doğada rosellalar tohum, meyve, çiçek, böcek larvaları ve yeşil otlarla beslenirler. Kaliteli orta boy papağan tohum karışımı (darı, kuş yemi, kenevir, küçük ayçiçeği, yulaf, niger) temel diyetin %40-50'sini oluşturmalıdır. Her gün taze meyve ve sebze sunulmalıdır (diyetin %30-40'ı). İyi meyve seçenekleri: elma (çekirdeksiz), armut, üzüm, çilek, yaban mersini, mango, nar. İyi sebze seçenekleri: havuç, brokoli, mısır (koçanda), bezelye (kabuğunda), kabak, ıspanak, tatlı biber. Taze otlar (karahindiba, çim, çayır otları) doğal beslenme düzenlerini mükemmel yansıtır. Çimlendirilmiş tohumlar (buğday, darı, mercimek, mung fasulyesi) yüksek besin değeri sağlar ve rosellalar genellikle bunu çok sever. Böcek ve larva (un kurdu, mum güvesi larvası) doğal diyetlerinin bir parçasıdır ve özellikle üreme döneminde protein kaynağı olarak verilebilir. Mürekkep balığı kemiği ve mineral blok kafeste bulundurulmalıdır. Pelet mama, tohum karışımının bir bölümü yerine kademeli olarak eklenebilir. Kesinlikle yasak gıdalar: avokado, çikolata, kafein, alkol, soğan, sarımsak, tuzlu işlenmiş gıdalar. Temiz ve taze su her gün değiştirilmelidir.