Maine Coon, dünyanın en büyük evcil kedi ırklarından biridir ve kedi dünyasının tartışmasız "nazik devi"dir (gentle giant). Erkekler 8-12 kg'a ulaşabilir, bazı bireyler 15 kg'ı bile geçebilir. Burun-kuyruk uzunluğu 1 metreyi aşar — Guinness Rekorlar Kitabı'na giren en uzun evcil kedi de bir Maine Coon'dur (Barivel, 120 cm). Devasa boyutlarına rağmen son derece nazik, sevecen ve sosyal bir yapıya sahiptirler. Maine Coon'ların en çarpıcı özelliklerinden biri, köpek benzeri davranışlar sergilemeleridir. Sahiplerini kapıda karşılar, odadan odaya takip eder, oyuncak getirir (fetch oynar) ve hatta tasmayla yürüyüşe çıkabilirler. Su ile oynamayı severler — mama kabındaki suyu patileriyle sıçratmak, akan musluk altında oynamak ve hatta duşta sahiplerine eşlik etmek favori aktiviteleridir. Ses çıkarma şekilleri benzersiz ve büyüleyicidir. Tipik bir miyavlama yerine tuhaf triller, cıvıltılar, çıtırtılar ve kuş benzeri sesler çıkarırlar. Bu "konuşmalar" özellikle ilgi istediklerinde veya mutlu olduklarında yoğunlaşır. Her Maine Coon'un kendine özgü bir ses repertuvarı vardır. Soğuk iklimlere mükemmel uyum sağlamış fiziksel özelliklere sahiptirler: su geçirmez uzun tüyler, doğal kar ayakkabısı görevi gören büyük tüylü patiler, vücudu sıcak tutan gür ve uzun kuyruk ve rüzgardan koruyan gür göğüs tüyleri. Zeki, sabırlı ve toleranslı yapıları onları çocuklu aileler, diğer kediler ve hatta köpeklerle birlikte yaşayan haneler için ideal kılar.

Maine Coon, ABD'nin Maine eyaletine özgü doğal bir kedi ırkıdır ve Amerika'nın en eski yerli kedi ırkı olarak kabul edilir. Kökeni hakkında birçok renkli efsane bulunur. En romantik efsaneye göre, Fransız Devrimi sırasında Marie Antoinette, İngiltere'ye kaçış planı yaparken değerli eşyalarıyla birlikte 6 Turkish Angora kedisini de gemiye yüklemiştir. Kraliçe idam edilse de kediler Maine kıyılarına ulaşmış ve yerel kedilerle çiftleşerek Maine Coon'un atalarını oluşturmuştur. Bir başka popüler efsane, ırkın Viking denizcilerinin gemilerinde taşıdığı Norwegian Forest Cat ile bağlantılı olduğunu ileri sürer. Bilimsel olarak en kabul gören teori ise, 18-19. yüzyılda Avrupa ve İngiltere'den gelen denizcilerin gemilerinde taşıdığı uzun tüylü kedilerin (muhtemelen Turkish Angora, Norwegian Forest Cat ve diğer ırklar) Maine'deki yerel kısa tüylü kedilerle çiftleşmesiyle oluştuğudur. Maine'in sert kışları doğal seleksiyon baskısı oluşturmuş ve yalnızca en güçlü, en kalın tüylü ve en büyük bireyler hayatta kalmıştır. 1895'te New York Madison Square Garden'daki kedi gösterisini bir kahverengi tabby Maine Coon olan Cosey kazandı. Ancak 20. yüzyılın başında Persian ve Siamese gibi egzotik ırkların popülaritesi artınca Maine Coon geri plana düştü. 1950'lerde neredeyse yok olma noktasına geldi. 1968'de kurulan Maine Coon Breeders and Fanciers Association (MCBFA), ırkın kurtarılmasında kritik rol oynadı. 1976'da CFA şampiyonluk statüsü verdi. Bugün Maine Coon, dünya genelinde en popüler kedi ırklarından biri — birçok ülkede 1 numaradır.

Maine Coon, evcil kedi ırkları arasında en büyük olanlardan biridir. Çok büyük, kaslı ve kemik yapısı güçlü bir vücuda sahiptir. Geniş göğüs kafesi, uzun gövde ve orantılı güçlü bacaklar, bu kediye aslan benzeri bir güç görünümü kazandırır. Vücut yapısı "rectangular" (dikdörtgen) tiptedir — uzun ve soliddir. Baş orta genişlikte, yanak kemikleri belirgindir. Burun orta uzunlukta ve hafif kavislidir — Persian gibi yassı değildir. Çene güçlü ve kare şeklindedir. Kulaklar büyük, geniş tabanlı ve dik duruşludur — uçlarında vaşağı andıran tüy püskülleri (lynx tips) bulunur. Bu püsküller ırkın en ikonik fiziksel özelliklerinden biridir. Kulak içi tüyleri gür ve uzundur. Gözleri büyük, hafif oval ve geniş aralıklıdır. Renkleri yeşil, altın, bakır veya çift renkli olabilir — beyaz bireylerde mavi göz de görülebilir. Bakışları zeki ve dikkatlidir. Tüy yapısı Maine'in sert kışlarına uyum sağlamak için evrimleşmiştir. Tüyler uzun (5-8 cm), su geçirmez ve ipeksi dokudadır. İlginç bir şekilde tüy uzunluğu vücudun farklı bölgelerinde değişir: omuzlarda kısa, göğüs ve karında uzun, arka bacaklarda ise gür "pantolon" şeklinde. Boyun çevresinde gösterişli bir aslan yelesi (ruff) bulunur. Kuyruk çok uzun ve gür — kedi uyurken vücudunu battaniye gibi sarar. Patileri büyük, yuvarlak ve parmak araları yoğun tüylüdür — bu, doğal kar ayakkabısı görevi görerek kar üzerinde batmadan yürümelerini sağlar. Erkekler genellikle 6-12 kg, bazı bireyler 15 kg'a ulaşabilir. Dişiler 4-8 kg ağırlığındadır. Tam fiziksel olgunluğa 3-5 yaşında erişirler — çoğu kedi ırkından çok daha geç.

Maine Coon'un bakımı, devasa boyutlarına rağmen göründüğü kadar zor değildir. Ancak uzun tüyleri ve büyük yapıları, bazı özel ihtiyaçlar doğurur. Tüy bakımı haftada 2-3 kez yapılmalıdır. İpeksi tüy yapısı, Persian kadar keçeleşmeye eğilimli olmasa da, özellikle koltuk altı, kasık ve karın bölgesinde düğüm oluşabilir. Geniş dişli metal tarak ve yumuşak fırça kombinasyonu en etkili araçlardır. Tüy dökme dönemlerinde (ilkbahar) günlük tarama yararlıdır. Banyo 4-6 haftada bir yapılabilir — çoğu Maine Coon suyu sevdiği için banyo işlemi genellikle keyifli geçer. Büyük boyutları nedeniyle standart kedi aksesuarları yetmez. Büyük kum kabı (kapalı tip tercih ediliyorsa ekstra geniş olmalı), dayanıklı ve yüksek kedi ağacı (en az 180 cm, sağlam tabanlı), büyük yatak ve geniş mama/su kapları gereklidir. Standart kedi kapıları dar gelebilir. Sosyal yapıları nedeniyle günlük interaktif oyun zamanı çok önemlidir. Olta oyuncakları, büyük boy fareler, top kovalama ve puzzle feeder'lar enerjilerini doğru kanalize eder. Zekalarını kullanabilecekleri trick eğitimi seansları da hem eğlenceli hem zihinsel stimülasyon sağlar. Diş bakımına özellikle dikkat edilmelidir — Maine Coon'larda gingivitis (diş eti iltihabı) yaygındır. Haftada 2-3 kez diş fırçalama ve yıllık veteriner diş kontrolü önerilir.

Maine Coon, devasa boyutlarına rağmen genel olarak sağlıklı bir ırktır. Ancak büyük yapıları ve genetik yapıları nedeniyle bazı spesifik sağlık riskleri taşırlar. Hipertrofik kardiyomiyopati (HCM), Maine Coon'un en önemli genetik sağlık sorunudur. Kalp kasının kalınlaşmasına neden olan bu hastalık, ırk popülasyonunda oldukça yaygındır. MyBPC3 genindeki mutasyon, Maine Coon'lardaki HCM'nin birincil genetik nedenidir ve güvenilir bir DNA testi mevcuttur. Sorumlu yetiştiriciler ebeveyn kedilerde hem DNA testi hem de ekokardiyografi yapmalıdır. Yıllık kardiyolojik tarama tüm Maine Coon sahiplerine önerilir. Kalça displazisi (HD), büyük boyutları nedeniyle Maine Coon'larda diğer kedi ırklarına göre daha yaygındır. Kalça ekleminin gelişim bozukluğu olan bu durum, ağrı, topallama ve hareket kısıtlılığına yol açabilir. Obezite displazi belirtilerini önemli ölçüde ağırlaştırır — kilo kontrolü kritiktir. Spinal musküler atrofi (SMA), omurilikte motor nöronların kaybına yol açan genetik bir hastalıktır. Kas zayıflığı ve erimesine neden olur. DNA testi mevcuttur ve sorumlu yetiştiriciler taşıyıcıları belirlemelidir. Diğer sağlık riskleri arasında polikistik böbrek hastalığı (PKD — nadir), gingivitis ve periodontal hastalık (oldukça yaygın), obezite ve buna bağlı diyabet sayılabilir. İyi bakımla 12-15 yıl yaşarlar.

Maine Coon, büyük ve aktif bir ırk olduğundan besin ihtiyacı standart bir ev kedisinin çok üzerindedir. Beslenme planı, bu devasa kedilerin kas yapısını, eklem sağlığını ve enerji ihtiyacını karşılayacak şekilde hazırlanmalıdır. Yüksek proteinli (%40 ve üzeri), orta yağlı ve düşük karbonhidratlı premium kedi maması temel besin kaynağı olmalıdır. Birincil protein kaynağı gerçek et (tavuk, hindi, sığır veya balık) olan mamalar tercih edilmelidir. Kas gelişimi için amino asit profili zengin — özellikle taurin, arginin ve L-karnitin — mamalar idealdir. Porsiyon miktarı normal kedilerin 1.5-2 katı olabilir: aktif yetişkin erkekler günde 350-500 kcal, dişiler 280-380 kcal almalıdır. Günde 2-3 öğün önerilir. Büyüme dönemleri diğer ırklardan çok daha uzun sürer (3-5 yıl), bu nedenle yavru mamasından yetişkin mamaya geçiş de geç yapılmalıdır — birçok yetiştirici 2 yaşına kadar yavru maması önerir. Eklem sağlığını desteklemek için glukozamin ve kondroitin sülfat katkılı mamalar büyük ırk kedileri için özellikle faydalıdır. Omega-3 yağ asitleri (EPA/DHA) hem eklem iltihabını azaltır hem de gösterişli tüylerin parlaklığını korur. Bol ve taze su her zaman erişilebilir olmalıdır — böbrek sağlığı için su çeşmesi kullanımı önerilir.