Konür papağanları (Conure), Güney ve Orta Amerika'ya özgü renkli, enerjik ve son derece sevecen papağan türlerinin genel adıdır. Aratinga, Pyrrhura, Eupsittula ve Aratinga cinslerine dağılmış onlarca tür bulunur; en popüler evcil türleri Güneş Konürü (Aratinga solstitialis — parlak sarı-turuncu), Yeşil Yanaklı Konür (Pyrrhura molinae — en sessiz tür), Nanday Konür (Aratinga nenday — siyah başlı) ve Jenday Konür'dür (Aratinga jandaya — güneş konürüne benzer). Göz alıcı sarı, turuncu, yeşil, kırmızı ve mavi renk kombinasyonlarıyla kuş dünyasının en renkli türleri arasında yer alırlar. Konür papağanları 'papağan dünyasının palyaçoları' olarak bilinir ve bu unvanı fazlasıyla hak ederler. Son derece sosyal, oyuncu ve fiziksel temas odaklı kuşlardır. Sahiplerinin avuç içinde sırt üstü uyumayı, boyun ve baş bölgesinin okşanmasını, gömlek veya kazak içine saklanmayı ve kucaklanmayı çok severler. Eğlenceli hareketleri bitip tükenmez: tüneklerde baş aşağı sallanır, kumaş parçalarının altına saklanır, oyuncaklarla güreşir ve yemek saatinde coşkulu danslar yaparlar. Ancak konürlerin en bilinen özelliklerinden biri de ses seviyeleridir — özellikle Güneş ve Nanday türleri oldukça gürültülüdür. Sabah ve akşam saatlerinde yüksek perdeden, keskin çığlıklar atarlar (flock calling); bu ses apartman yaşamında ciddi sorun yaratabilir. Pyrrhura cinsi konürler (Yeşil Yanaklı Konür gibi) belirgin biçimde daha sessizdir ve apartmana daha uygundur. Konürler sahiplerine derin bir bağlılık gösterir — ancak bu bağlanma yönetilmezse ayrılık anksiyetesine dönüşebilir.

Konür papağanları Güney ve Orta Amerika'nın geniş bir coğrafyasında — Meksika'dan Arjantin'e kadar — tropik ve subtropik bölgelerde doğal olarak yaşar. Ormanlık alanlar, savanlar, tarım arazileri ve hatta şehir parklarında bulunurlar. Büyük sürüler halinde yaşarlar ve sürü bağları çok güçlüdür — bu sosyal yapı evcil ortamdaki yoğun bağlanma davranışının evrimsel kökenini açıklar. Güneş Konürü (Aratinga solstitialis), türler arasında en ikonik olanıdır ancak doğal habitatı olan Brezilya, Guyana ve Venezuela'da habitat kaybı ve yasadışı ticaret nedeniyle ciddi biçimde tehlike altındadır — IUCN tarafından 'Endangered' (Tehlike Altında) kategorisinde değerlendirilir. Evcil hayvan pazarındaki talebin türün doğal popülasyonlarına verdiği zarar büyüktür — bu nedenle üretim çiftliklerinden temin edilen bireylerin tercih edilmesi kritik önem taşır. Konürler evcil hayvan olarak 1970'lerden itibaren ABD ve Avrupa'da popülerlik kazanmıştır. Canlı renkleri, sevecen yapıları ve orta boyutları (büyük papağan-küçük papağan arası) onları evcil kuş pazarının en çok aranan türlerinden biri yapmıştır. 2011 yapımı animasyon film 'Rio'da konür benzeri papağanların kullanılması türün popülaritesini daha da artırmıştır. Türkiye'de konür papağanları giderek daha fazla tanınan ve sahiplenen türler arasında yer almaktadır.

Konür papağanları küçük-orta boyutlu, ince ve atletik yapılı kuşlardır. Türe göre boyları 25-35 cm (kuyruk dahil), ağırlıkları 60-120 gram arasında değişir. Tüm konür türlerinin ortak fiziksel özelliği uzun, sivri ve kama şeklinde kuyruklarıdır — bu kuyruk yapısı, yuvarlak kuyruklu amazon ve jako papağanlarından belirgin biçimde farklıdır ve 'parakeet' tipinin karakteristik işaretidir. Güneş Konürü, konürler arasında en göz alıcı olanıdır: genç bireylerde yeşil olan tüyler, olgunlaştıkça (1-2 yaş) parlak altın sarısı ve turuncu renge dönüşür; kanatlar yeşil-mavi, kuyruk yeşil-mavi ve yüz turuncu-kırmızı tonlarında olur — olgun bir güneş konürü adeta uçan bir gün batımıdır. Yeşil Yanaklı Konür daha mütevazı renklerde olup yeşil gövde, gri-beyaz göğüs deseni, kırmızı kuyruk ve yeşil yanaklar taşır — küçük boyutu ve sessiz yapısıyla aileler arasında favoridir. Tüm konürlerde göz çevresi çıplak beyaz (bazen kremsi) deriden oluşan belirgin bir halka bulunur — bu özellik konürlerin tanınmasında önemli bir ipucudur. Gagaları koyu gri-siyah renkte, kısa ve güçlüdür. Ayakları gri-pembemsidir. Cinsiyet ayrımı dış görünüşe göre yapılamaz — DNA testi gereklidir.

Konür papağanları aktif ve sosyal kuşlar olarak geniş kafes ve bol etkileşim gerektirir. Minimum kafes boyutu 60x60x90 cm olmakla birlikte, 80x60x100 cm veya daha büyüğü tercih edilmelidir. Kafes tel aralığı 1.5-2 cm olmalıdır. Kafes içinde bol çiğneme oyuncağı, salıncak, halat tünek, zeka bulmacaları ve foraging oyuncakları bulundurulmalıdır — konürler çok aktif yıkıcılardır ve oyuncakları hızla parçalarlar, bu nedenle düzenli yenileme gereklidir. Günde en az 2-3 saat kafes dışı sosyal etkileşim ve oyun zamanı konürler için zorunludur. Fiziksel temas odaklı kuşlar olduklarından, sahibinin omzunda oturma, avuç içinde yuvarlanma, boyun okşatılması gibi doğrudan etkileşimler onlar için çok değerlidir. Eğitime iyi yanıt verirler — clicker training ile çeşitli numaralar öğretilebilir. Düzenli banyo (haftada 2-3 kez) ılık su spreyi veya sığ banyo kabıyla sunulmalıdır. Ses yönetimi konür bakımının en zorlu boyutudur. Sabah ve akşam çığlıkları doğal sürü iletişimi davranışıdır ve tamamen bastırılamaz — ancak istenmeyen çığlıkları görmezden gelme (reward edilmeme), sessiz davranışları ödüllendirme ve yeterli mental uyarım sağlama yoluyla önemli ölçüde azaltılabilir. Çığlığa karşılık bağırmak durumu kötüleştirir — kuş bunu etkileşim olarak yorumlar. Uzun süre yalnız bırakılmamalıdırlar — günde 6-8 saatten fazla yalnızlık stres, tüy yolma ve aşırı bağırmaya yol açar. Çalışan insanlar için ikinci bir konür (aynı tür) veya zenginleştirilmiş kafes ortamı çözüm olabilir. Gece 10-12 saat karanlık ve sessiz uyku ortamı sağlanmalıdır.

Konür papağanları doğru bakım koşullarında 20-30 yıl yaşayabilen genel olarak dayanıklı kuşlardır. Ancak bazı ciddi sağlık sorunlarına dikkat edilmelidir. PDD (Proventricular Dilatation Disease / Bornavirus), konürlerde görülen en ciddi viral hastalıklardan biridir — sinir sistemi ve sindirim kanalını etkiler, kronik kusma, kilo kaybı, sindirilmemiş yem parçaları dışkıda ve nörolojik belirtiler gösterir. Tedavisi kısıtlı olup destekleyici bakım uygulanır. Konür Kanaması Sendromu (Conure Bleeding Syndrome / CBS), bazı konür türlerinde rapor edilen ciddi bir durumdur. K vitamini metabolizmasındaki bir bozuklukla ilişkilendirilir ve ani, açıklanamayan iç veya dış kanamalarla kendini gösterir — acil veteriner müdahalesi gerektirir. K vitamini açısından zengin besinler (koyu yeşil yapraklılar: brokoli, kale, ıspanak) bu riski azaltabilir. Psittakoz (Chlamydia), PBFD (Gaga ve Tüy Hastalığı) ve Aspergilloz (solunum mantarı) tüm papağanlarda olduğu gibi konürlerde de görülebilir. Tüy yolma davranışı yalnızlık, can sıkıntısı, ayrılık anksiyetesi ve hormonal dengesizlik sonucu gelişebilir — konürlerin sosyal ihtiyaçları karşılanmadığında en sık görülen sorunlardan biridir. Obezite, tohum ağırlıklı diyetlerde risk oluşturur. Yılda 1-2 kez kapsamlı avian veteriner muayenesi önerilir.

Konür papağanlarının beslenmesinde dengeli ve çeşitli bir diyet esastır. Temel diyet olarak kaliteli küçük/orta papağan peleti diyetin %60-70'ini oluşturmalıdır. Her gün taze meyve ve sebze diyetin %25-35'ini oluşturmalıdır. Uygun sebzeler: brokoli (K vitamini açısından zengin — CBS riski yönetimi için önemli), havuç, tatlı biber, kabak, bezelye, mısır, koyu yeşil yapraklılar (kale, ıspanak — sınırlı) ve kereviz. Uygun meyveler: elma, üzüm, muz, portakal, mango, çilek, kivi ve kavun. Konürler meyveye düşkündürler ancak doğal şeker açısından zengin olduğundan sebze oranı meyveden yüksek tutulmalıdır. Tohum karışımları ve kuruyemişler atıştırmalık veya eğitim ödülü olarak çok sınırlı verilmelidir (%5-10 maksimum). Çimlendirilmiş tohumlar vitamin açısından zengindir ve haftada 2-3 kez sunulabilir. Pişmiş tahıllar (kinoa, kahverengi pirinç) ve baklagiller (mercimek) az miktarda ek besin kaynağı olarak verilebilir. Mürekkep balığı kemiği kalsiyum kaynağı olarak kafeste bulundurulmalıdır. Kesinlikle yasak: avokado (ölümcül), çikolata, kafein, alkol, soğan, sarımsak, meyve çekirdekleri ve tuzlu/şekerli gıdalar. Temiz su günlük değiştirilmelidir.