Ara papağanları (Macaw), papağan ailesinin en büyük, en gösterişli ve en karizmatik üyeleridir. Kırmızı, mavi, sarı, yeşil ve turuncu tonlarındaki muhteşem tüyleriyle doğanın en renkli canlıları arasında yer alan bu dev papağanlar, tropikal ormanların taçsız krallarıdır. Psittacidae ailesinin Ara ve Anodorhynchus cinslerine ait 17'den fazla tür bulunur; en bilinen ve en yaygın evcil türleri Kızıl Ara (Ara macao), Mavi-Sarı Ara (Ara ararauna), Yeşil Kanatlı Ara (Ara chloropterus) ve Askeri Ara'dır (Ara militaris). Bu dev papağanlar son derece zeki ve sosyal hayvanlardır. Sahiplerine derin ve koşulsuz bir bağlılık gösterir, ailenin tam bir ferdi gibi davranırlar. Oyuncu, meraklı ve ifadecidirler; ses tonlarını, kahkahaları, şarkıları ve kelimeleri taklit edebilirler. Konuşma yetenekleri jakolar kadar gelişmiş olmasa da, birkaç düzine kelime ve ifade öğrenebilirler. Problem çözme yetenekleri, alet kullanımı ve duygusal zekâları araştırmacıları hayrete düşürmektedir. Ancak ara papağanları son derece gürültülü kuşlardır. Sabah ve akşam çığlıkları 100 desibeli (rock konseri seviyesi) aşabilir ve kilometrelerce öteden duyulabilir. Bu gürültü, apartman ve hatta müstakil ev ortamlarında ciddi sorunlara yol açabilir. Geniş yaşam alanı, tercihan ayrı bir oda veya dış aviyer şarttır. Ara papağanı sahiplenme, bir insanın yapabileceği en ciddi evcil hayvan taahhütlerinden biridir. 50-80 yıl yaşayabilen bu kuşlar (bazı bireyler 100 yılı aşmıştır), sahibinin ömrünü aşabilir — vasiyette kuşun geleceğinin planlanması ciddi bir gereklilik, bir seçenek değildir. Bol alan, sürekli sosyal etkileşim, uzman veteriner bakımı, yüksek maliyet ve sonsuz sabır gerektirir. Sadece deneyimli, kararlı ve bu yaşam boyu yolculuğa hazır kuş sahipleri için uygundur.

Ara papağanları, Meksika'dan Bolivya'ya, Honduras'tan Brezilya'ya kadar uzanan geniş bir coğrafyada, Orta ve Güney Amerika'nın tropikal ve subtropikal yağmur ormanlarında doğal olarak yaşar. Yüksek ağaç tepelerinde, büyük ağaç kovuklarında yuvalanan bu dev papağanlar, meyve, tohum, kabuklu yemiş, çiçek, yaprak ve hatta kil (mineral takviyesi için) ile beslenirler. Kolomb öncesi medeniyetlerde ara papağanları kutsal ve prestijli hayvanlar olarak kabul edilmiştir. Maya ve Aztek medeniyetlerinde parlak tüyleri dini törenlerde, headdress'lerde ve kraliyet süslemelerinde kullanılmıştır. İnka İmparatorluğu'nda ara papağanı tüyleri altın kadar değerli kabul edilirdi. Nazca çizgilerinde bile papağan figürü bulunmaktadır. 15. yüzyıldan itibaren Avrupa'ya getirilen ara papağanları, saray ve aristokrat çevrelerinde büyük hayranlık uyandırmıştır. Kral XIV. Louis'nin bir Kızıl Ara'sı olduğu bilinmektedir. 19. ve 20. yüzyıllarda evcil hayvan ticareti ve habitat kaybı, birçok türü ciddi tehlike altına sokmuştur. Spix Ara (Cyanopsitta spixii), 2000 yılında doğada nesli tükenmiş olarak ilan edilmiştir — dünyada yalnızca esaret altındaki bireyler kalmıştır ve yeniden doğaya salım programları sürmektedir. Hyacinth Macaw, Lear's Macaw ve Red-fronted Macaw gibi türler de nesli tehlike altındadır. Tüm ara türleri CITES koruması altındadır. Brezilya, Peru, Meksika ve diğer ülkelerdeki koruma programları ve üretim çiftlikleri, türlerin geleceği için hayati öneme sahiptir.

Ara papağanları, papağan ailesinin devleridir. En büyük tür olan Hyacinth Macaw (Anodorhynchus hyacinthinus) 100 cm boya ve 1.7 kg ağırlığa ulaşabilir — kanat açıklığı 130 cm'yi bulur. Evcil olarak en yaygın türlerden Mavi-Sarı Ara 80-90 cm boy ve 1-1.3 kg ağırlıktadır. Mini ara türleri (Hahn's Macaw, Noble Macaw) ise 30-35 cm ile çok daha küçüktür. Uzun kuyruk tüyleri toplam boyun yaklaşık yarısını oluşturur ve uçuşta denge sağlar. Gagaları hayvanlar aleminin en güçlü gagaları arasındadır — bir Hyacinth Macaw'ın gaga basıncı 300 psi'yi aşar, bu da Brezilya fıstığı gibi son derece sert kabukları kolayca kırmaya yeter. Gaga yapısı aynı zamanda tırmanma, yiyecek manipülasyonu ve iletişim aracı olarak işlev görür. Yüzlerinde tüysüz, beyaz (veya türe göre farklı renkli) bir cilt alanı bulunur. Bu bölge heyecan, korku veya mutluluk durumunda kızarabilir — bir tür 'yüz kızarması' olarak yorumlanır. İlginç bir şekilde, her bireyin yüzündeki küçük tüy çizgileri parmak izi gibi benzersizdir ve birey tanımlama için kullanılabilir. Renklendirme türe göre dramatik farklılıklar gösterir: Kızıl Ara'da kırmızı, sarı ve mavi; Mavi-Sarı Ara'da üst kısım parlak mavi, alt kısım altın sarısı; Hyacinth Macaw'da baştan kuyruğa kobalt mavisi; Yeşil Kanatlı Ara'da kırmızı, yeşil ve mavi. Ayakları güçlü ve zigodaktil yapıdadır.

Ara papağanı bakımı, evcil hayvan dünyasının en zorlu ve en masraflı taahhütlerinden biridir. Çok büyük bir kafes veya aviyer zorunludur — minimum 150x90x180 cm boyutlarında, tercihen daha büyük bir yapı gerekir. İdeal çözüm, ayrı bir oda (kuş odası) veya hava koşullarına uygun dış aviyerdir. Kafes paslanmaz çelik veya kalın toz kaplama metal olmalıdır — ara papağanlarının gagaları ince tel kafesleri, ahşap çerçeveleri ve hatta bazı metal bağlantıları dakikalar içinde parçalayabilir. Güçlü gagaları için sürekli ve bol miktarda çiğneme materyali sağlanmalıdır: kalın doğal dallar (söğüt, meşe, elma), büyük ahşap bloklar, deri bağcıklar, karton kutular ve özel olarak tasarlanmış yok edilebilir oyuncaklar. Çiğneme materyali olmayan bir ara papağanı, mobilyaları, kapı kasalarını ve duvarları hedef alacaktır. Bulmaca oyuncakları (foraging toys) zihinsel uyarım için kritiktir. Günde en az 4-5 saat kafes dışı sosyal etkileşim ve serbest dolaşım şarttır. Ara papağanları, sahipleriyle güçlü bir bağ kurar ve yalnız bırakılmayı kaldıramaz — uzun süreli yalnızlık tüy yolma, çığlık atma ve depresyon gibi ciddi davranış sorunlarına yol açar. Düzenli banyo (sprey, duş altı veya dış mekân yağmur banyosu) tüy sağlığı için önemlidir. Ses yönetimi, ara papağanı bakımının en zorlu boyutlarından biridir. Sabah ve akşam çığlıkları doğal davranıştır ve tamamen ortadan kaldırılamaz; ancak düzenli rutin, yeterli uyarım ve dikkat ile minimize edilebilir. Gürültü nedeniyle müstakil ev veya ses yalıtımlı ortam gereklidir. Gece 10-12 saat kesintisiz karanlık uyku süresi davranış ve sağlık dengesi için şarttır.

Ara papağanları, doğru bakımla 50-80 yıl (bazı bireyler 100+ yıl) yaşayabilen son derece dayanıklı kuşlardır. Ancak boyutları ve özel ihtiyaçları nedeniyle belirli sağlık risklerine dikkat edilmelidir. Proventrikular dilatasyon hastalığı (PDD/Macaw Wasting Disease), Bornavirus kaynaklı bir viral hastalıktır ve sindirim ile sinir sistemini etkiler. Kilo kaybı, sindirilmemiş yiyeceklerin dışkıda görülmesi ve nörolojik belirtiler gösterir; tedavisi zordur ancak destekleyici bakımla yönetilebilir. PBFD (Psittacine Beak and Feather Disease), gaga ve tüyleri etkileyen ciddi bir viral hastalıktır. Aspergilloz, özellikle bağışıklığı zayıflamış bireylerde ciddi solunum sorunlarına neden olur. Psittacosis (Chlamydia psittaci) insanlara da bulaşabilen zoonotik bir enfeksiyondur. Papillomatoz, sindirim ve solunum yollarında siğil benzeri lezyonlara neden olur. Obezite ve karaciğer yağlanması, yanlış beslenme (aşırı yağlı tohum ve kuruyemiş) ile ortaya çıkar. Tüy yolma, stres, sıkıntı veya yetersiz sosyal etkileşimin bir göstergesidir. Güçlü gagaları nedeniyle ısırıklar, parmak kırığı dahil ciddi yaralanmalara neden olabilir — vücut dili okumak ve güven ilişkisi kurmak bu riski azaltır. Ağır metal zehirlenmeleri (kurşun, çinko), teflon dumanı, mum dumanı ve aerosol spreyler ölümcüldür. Düzenli (yılda en az iki kez) kapsamlı avian veteriner kontrolü — kan testi, dışkı analizi ve fiziksel muayene dahil — şarttır.

Ara papağanının beslenmesi, büyük boyutu ve yüksek metabolik ihtiyaçları göz önünde bulundurularak planlanmalıdır. Pelet bazlı diyet, günlük beslenmenin %50-60'ını oluşturmalıdır. Büyük papağanlar için formüle edilmiş, boyasız ve katkısız pelet markaları tercih edilmelidir. Her gün bol miktarda taze sebze ve meyve sunulmalıdır (diyetin %25-30'u). İyi sebze seçenekleri: brokoli, havuç, kabak, tatlı biber, tatlı patates (pişmiş), mısır, bezelye, koyu yeşil yapraklılar. İyi meyve seçenekleri: papaya, mango, üzüm, elma, armut, nar, yaban mersini, muz. Kuruyemişler, ara papağanlarının doğal diyetinin önemli bir parçasıdır ve günlük beslenmede yer almalıdır — ancak miktarı kontrol edilmelidir. Ceviz (kabuklu — gaga egzersizi sağlar), badem, fındık, Brezilya fındığı, makadamya ve fıstık verilebilir. Günlük toplam kuruyemiş miktarı 3-5 adet (türe ve boyuta göre) ile sınırlandırılmalıdır. Çimlendirilmiş tohumlar (buğday, arpa, mercimek, mung fasulyesi) yüksek besin değeri sağlar. Pişmiş baklagiller, pişmiş tam tahıllar (esmer pirinç, kinoa, yulaf) ve pişmiş yumurta protein kaynağı olarak sunulabilir. Mürekkep balığı kemiği ve mineral blok kafeste bulundurulmalıdır. Palmiye meyvesi ve palmiye yağı, doğal diyetlerinin bir parçası olup ticari olarak temin edilebilir. Kesinlikle yasak gıdalar: avokado (kardiotoksik), çikolata, kafein, alkol, soğan, sarımsak, tuzlu ve şekerli işlenmiş gıdalar. Temiz ve taze su geniş bir kapta günlük olarak değiştirilmelidir.